Waar begin je als je de verbinding met jezelf kwijt bent?

Misschien ben jij die vrouw die weet dat ze de verbinding met zichzelf kwijt is,
maar niet meer weet waar je moeten beginnen om die weer te voelen.

Je hebt al zoveel geprobeerd.

Boeken gelezen. Podcasts geluisterd. Oefeningen gedaan.
En toch voelt elke nieuwe stap… te groot.
je bent het overzicht kwijt en alles voelt teveel.

Wanneer zelfverbinding voelt als een onmogelijke opgave.

Veel vrouwen komen op een punt waarop:

• alles wat “helend” zou moeten zijn, overweldigend voelt
• adviezen klinken als extra eisen
• zelfs rust nemen voelt als falen

Ze horen zinnen als:

“Neem meer tijd voor jezelf”
“Luister naar je lichaam”
“Ga voelen”
“Ga doen waar je gelukkig van wordt”.

Maar niemand vertelt hoe je dat doet, wanneer je al leeg en uitgeput bent.

Grote stappen werken niet als je zenuwstelsel overbelast is
Wanneer je lange tijd hebt gefunctioneerd op wilskracht, staat je zenuwstelsel vaak nog steeds in overleven.

Zie je zenuwstelsel als een elastiekje. Het rekt steeds verder op, maar er komt een moment dat de rek eruit is.
En dan merk je dat je elastiekje niet meer terugkomt in de oorspronkelijke vorm.
Dan zijn grote stappen en doelen zetten zijn geen oplossing.

Ze bevestigen juist het gevoel:
Zie je wel, ik kan dit niet.”

Hoe dan wel:
Zelfverbinding vraagt kleine stapjes.
Met een bewust begin en eindpunt.
Het vraagt om vieren van je winnings.

Begin niet bij ‘jezelf vinden’ begin bij wat je blij maakt.
Het meest helpende advies is verrassend eenvoudig:

Zoek drie dingen waar je blij van wordt en ga hiermee aan de slag

Niet iets wat moet.
Niet iets wat ‘goed voor je is’.
Maar iets wat licht brengt, wat ruimte geeft en een glimlacht op je gezicht tovert.

Denk aan:

• Genieten van een kopje koffie zonder afleiding
• Meditatie
• Lezen, of iets creatiefs doen. 
• Je favoriete muziek luisteren.
• Zingen, dansen.
• Wandelen
• Creëer warmte
• Doe iets waar je blij van wordt, zonder dat het ergens toe hoeft te leiden. Zonder dat het “af” moet.

De sleutel zit in kleiner maken dan logisch voelt. Kleiner dan je denkt dat nodig is.

Niet:
elke dag een uur wandelen, maar 1 x per week een kwartier is ook goed.

De kracht zit er in, dat je het gaat doen en dat je daar trots op bent. 
Het vieren van een stukje “Jij” terug claimen is daarin heel belangrijk.
Houd het klein en dichtbij jezelf.
Je gaat het vanzelf uitbouwen!

Je zenuwstelsel leert via herhaling, niet via ambitie.
Veel vrouwen denken dat kleine stappen niet tellen.
Maar juist die kleine, haalbare stukjes:

• bouwen vertrouwen op
• laten het lichaam ervaren dat het veilig is
• herstellen de relatie met jezelf

Zelfverbinding groeit niet door discipline,
maar door toestemming.

Kleine stukjes zijn geen uitstel, ze zijn juist de weg naar herstel
Dus zet de stap en begin.
Je zal zien dat de kleine stapjes steeds groter worden en je ze vaker kan zetten.

Je hoeft jezelf niet te ‘fixen’
Je bent niet gebroken.
Je bent moe.

En als laatste; wie moe is, heeft geen grote plannen nodig.
Maar een plek om weer veilig te landen en vanuit de rust weer te kunnen bouwen.
Van daaruit… ontstaat de volgende stap vanzelf.