Je kiest voor wie bekend voelt.

Ken je dat gevoel: je ontmoet iemand en binnen vijf minuten voelt het alsof je elkaar al kent?
Dat gevoel heeft een naam. Het is niet alleen een klik. Het is herkenning.

Je zenuwstelsel doet de hele tijd hetzelfde werk, onzichtbaar, op de achtergrond. Het vergelijkt wie voor je staat met wie je vroeger nodig had.
Met wie je vroeger kreeg. Of dat nu een partner is, een vriendin, een collega, of iemand die je toelaat in je leven op een andere manier.
Niet je verstand kiest wie je vertrouwt. Je zenuwstelsel doet dat. Wanneer jouw zenuwstelsel nog op overleven staat is dit geen goede graatmeter.
Het kiest niet wat goed voor je is. Het kiest wat het al kent.

Dus als je als kind moest knokken voor aandacht, voelt iemand die afstandelijk is plotseling vertrouwd.
Niet ondanks de afstand, maar juist door de afstand.
En als je leerde dat het jouw taak was om voor anderen te zorgen, trek je mensen aan, in elke relatie die je hebt, waarin jij weer degene bent die alles draagt.

Niemand kiest hier bewust voor. Het is geen zwakte, het is een patroon dat ooit zijn werk deed. Het hield je toen veilig, in een huis, een gezin, een situatie waarin je geen andere keus had. Het probleem is niet dat dit patroon bestaat. Het probleem is dat het patroon blijft draaien, lang nadat de situatie is veranderd. Je bent allang niet meer dat kind, maar je zenuwstelsel weet dat nog niet.

De vraag is dan ook niet: waarom trek ik steeds dezelfde soort mensen aan.

De vraag is: wat herkent mijn lijf in hen, dat ik zelf nog niet herken? Dat is geen vraag die je in je hoofd beantwoordt. Die beantwoord je door te voelen. Door te merken wanneer je lichaam zich aanspant bij iemand die afstand houdt.
Door te merken wanneer rust juist saai voelt, in plaats van fijn. Daar begint verandering.
Niet bij het analyseren van je patronen, maar bij het voelen waar ze zitten.

Je systeem leert nieuw gedrag,

niet door inzicht alleen. Het leert door ervaring. Door rust te voelen en te merken dat er niets ergs gebeurt. Door bij iemand te zijn die blijft en te merken dat dat ook goed kan voelen, ook al is het anders dan je gewend bent.
Zo verschuift, stap voor stap, wat je lijf herkent als vertrouwd. Je gaat dan niet meer kiezen voor wat bekend is. Je kiest voor wat goed is.
En het mooie: dat is een spier die je kunt trainen.

Wil je weten waar jij dit patroon kan doorbreken? 

In je lichaam, niet in je hoofd.
De Essentie Code geeft je vier lichaamsankers om dat herkennen weer te leren voelen.